Revolucja. O potrzebie transformacji współczesnego człowieka

Revolucja. O potrzebie transformacji współczesnego człowieka,
Wrocław 2017, Wydawnictwo: „Akademia Pióra”,
redakcja naukowa: Alina B. Jagiełłowicz
stron: 198,
okładka miękka,
ISBN: 978-83-943544-6-6.

W monografii umieszczono 9 artykułów i esejów oraz poezję, Monografię wprowadzeniem pt.  Wprowadzenie: To, co w człowieku ponad fizyką opatrzyła Alina B. Jagiełłowicz. 

Oto fragment Wprowadzenia:

Uznanie w życiu konkretnego człowieka przemiany jako wymagającej jakiegoś bodźca, czynnika sprawczego, inicjującego działanie – w tym wąskim znaczeniu: szokującego bądź oświecającego (a więc niekiedy absurdalnego, bulwersującego, magicznego, cudownego, działającego w mocy sacrum lub profanum) – będę traktować jako precedensowe, będzie też stanowiło punkt odniesienia oraz uzasadnienie dla późniejszych podobnych epizodów, a także dla wywoływanych przez nie skutków. Jako takie, będzie też uznane jako sytuacja modelowa – mimo, iż w rozważaniach główną myśl wyprowadzam z wątku fantastycznego i posiłkuję się przemyśleniami zaczerpniętymi z baśni. Osobiście jestem przekonana, że baśnie stanowią najlepszy materiał do studiów nad mechanizmami najgłębiej zakorzenionych potrzeb człowieka oraz tego, jak radzi on sobie w sytuacjach granicznych i pokonuje opory podczas realizacji marzeń wynoszących go ponad to, co w nim fizyczne. Przyjmuję też, że utrzymująca się przez wieki (zwłaszcza w literaturze dziecięcej, ludowej, profetycznej, psychologicznej czy filozoficznej) myśl o przekraczaniu ograniczników i aktywowaniu w życiu wyobraźni, też myśl o zwycięstwie nad czynnikami manifestującego się zła (nad agresją, nienawiścią, złością, zawiścią, cynizmem, lekceważącym stosunkiem do zdrowia i życia rozumianego jako wartość samoistna) jest świadectwem jej doniosłości i wyrazem autentycznej i oryginalnej potrzeby doświadczania transformacji. Ona też w dziejach inspiruje, jest zalążkiem kreacji świata (tu wspomnę o rewolucjach naukowo-technologicznych oraz humanistycznych) i autokreacji (wymienić wypada mędrców i mistrzów Dalekiego Wschodu, mistyków, artystów). We współczesnych czasach – w obliczu wielu zagrożeń, nie tylko epizodycznych, lecz przede wszystkim globalnych – człowiek dojrzał już do tego, by poważnie potraktować tę myśl. […]

Poniżej spis treści monografii:

Spis treści

Emilia Karolina Kwaszyńska – Apostrofa ekologiczna — 3

Alina Bernadetta Jagiełłowicz – Wprowadzenie: To, co w człowieku ponad fizyką — 9

Jak filozofowie i naukowcy odczytują problem rewolucji? — 29

Jan Miodek – Pokój w języku — 31

Andrzej Bałandynowicz – Myślenie irenologiczne i wychowanie w duchu pokoju — 37

Robert Goczał – Alokacja dyskursu w religijnym fundamentalizmie i modernizmie — 61

Katarzyna Karaskiewicz – Braterstwo czyli „myślenie człowieczeństwa” — 85

Anna Żuk – Czy świat może być dobry? — 99

Maria Kostyszak – Stawaj się tym, kim jesteś — 105

Ryszard Botwina, Weronika Strzelecka oraz Joanna Ostapiuk-Karolczuk – Potrzeba bliskości a poziom lęku — 125

Łukasz Burkiewicz – Upolityczniona kultura — 151

Andrzej Walter – Wojna — 165

Oddajmy głos poetom! — 175

Alina Bernadetta Jagiełłowicz – z dna studni — 177

Justyna Wiatrzyk, Eliza Matczuk, Aleksandra Klewar oraz Kamil Borzęcki – próby haiku — 181

Leszek Antoni Nowak – Polskie Piety — 182

Elżbieta Maria Karmelita-Kotlarska – * * * (tak naprawdę…) — 186

Krzysztof Frydrych – Szymon C. pomaga nieść krzyż — 187

Stanisław Kruk – Maleńkie szczęście — 189

Anna Brzeska – * * * (cicho oddychają…) — 190

Monika Maciejczyk – Wielka Zmiana — 191

Dariusz Pawlicki – * * * (przerwałem pracę…) — 192

Tadeusz Lira-Śliwa – Postępowanie — 193

Jan Stępień – Globaliści, Ochotnik — 194

Jan Stępień – Nadzieja — 195

Udostępnij to:

Haiku po polsku… (2)

haiku po polsku – blizny roztęczania snów – prześwitem światło,
Wrocław 2016, Wydawnictwo: „Akademia Pióra”,
redakcja: Mirosław Gontarski
stron: 90,
okładka miękka,
ISBN: 978-83-943544-5-9.

W zbiorze umieszczono 46 haiku, Wstęp i Wprowadzenie. Tomik Wstępem: Haiku po polsku – wyzwanie twórcy i czytelnika opatrzył Mirosław Jerzy Gontarski. 

Oto fragment Wstępu:

Haiku po polsku – wyzwanie twórcy i czytelnika

* * *

Mając w ręku drugi tom haiku po polsku… Aliny Bernadetty Jagiełłowicz nie sposób nie zauważyć u niej kontynuacji myśli Ruchu Pilleus. Po pierwsze, czynnie uczestniczyła w organizowanych na przełomie wieków XX i XXI Ogólnopolskich Warsztatach Haiku. Po drugie, Autorka jest legniczanką i znała osobiście Feliksa Chrzanowskiego-Szutę. Ich wielokrotne dyskusje nad filozoficznymi aspektami twórczości, nad istotą innowacyjności w poezji czy wreszcie nad sensem pisania haiku po polsku zaowocowały – po latach – wydaniem przez Autorkę dotąd dwóch tomików haiku. Jagiełłowicz jest świadoma wieloletniej dyskusji nad możliwością pisania haiku w naszym języku. Jej propozycja to „haiku po polsku”, która wpisuje się w myśl Ruchu Pilleus. Jej propozycja jest kolejnym głosem w dyskusji nad możliwością adopcji japońskiego haiku w polskiej kulturze literackiej. Jeszcze nie powstał – ale to pewnie kwestia czasu – teoretyczny zarys „haiku po polsku”. Ciekawe czy fakt, iż Autorka jest malarką zaważył nad decyzją pisania haiku? Widać w tej mutacji (polskiego) haiku poważny wpływ osobowości Autorki na treść utworu. To zauważalna różnica haiku po polsku od haiku klasycznego, w którym autor zdaje się „schodzić na drugi plan”. Ale nie zapominajmy, że Autorka jest filozofem. Opublikowała książki i pisze naukowe teksty i eseje z zakresu filozofii ochrony zdrowia i aksjologii. W codziennym namyśle zmaga się z wartościami. O tych wartościach filozofuje także w haiku. Kto wie, czy właśnie haiku nie stanie się kolejną formą filozofowania. Tym bardziej, że Alina Jagiełłowicz wyraźnie zaznacza, że filozofowanie nie jest pracą stricte naukową, lecz aktem twórczym.

***

Uczeń Bashō napisał haiku:

Czerwona łątka

odjąć jej tylko skrzydła:

strączek papryki!

Mistrz wysłuchał ucznia, ale nie zgodził się na uśmiercenie łątki i przestawił wersy tekstu. Zaproponował:

Strączek papryki

przydasz mu tylko skrzydła:

czerwona łątka!

Tak. Wydawać by się mogło wiersz skończony zawsze można poprawić. Obraz namalowany w haiku zawsze można „namalować” nie tylko inaczej, ale nawet lepiej. Niby to oczywistość, ale w tej anegdocie jest jeszcze jedna godna zapamiętania prawda. Otóż Mistrz wskazał (nie tylko uczniowi) na wagę wartości, którymi haijin nie tylko powinien żyć, ale – przede wszystkim – którymi powinien być! Żeby napisać o miłości, trzeba miłością być!

Niech to będzie przestrogą i radą dla przyszłych adeptów haiku!

Udostępnij to:

Infiltracja kultur…

Infiltracja kultur w dobie postępującej globalizacji
Infiltracja kultur w dobie postępującej globalizacji

 

 

 

 

Infiltracja kultur w dobie postępującej globalizacji, Wrocław 2016, Wydawnictwo: „Akademia Pióra”,
redakcja naukowa: Alina Jagiełłowicz i Andrzej Drohomirecki
stron: 228,
okładka miękka,
ISBN: 978-83-943544-1-1.

W monografii opublikowałam artykuł: Rozwinąć skrzydła bogini Iris, s. 11-25 oraz trzy haiku – na stronach 215-216.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Download the PDF file .


Download the PDF file .


Download the PDF file .


Udostępnij to: